ไป ไป มา มา ออกเดินทาง

21.48 นาฬิกา คืนของวันที่ 4 ธันวาคม 2550

----นั่งอยู่บนรถเมล์สาย 50 ที่จอดนิ่งบนถนนข้างวังสวนจิตรลดากว่าหนึ่งชั่วโมง  ฉันอยู่บนรถกว่าสองชั่วโมง ระยะทางกว่าสี่กิโลเมตรจากป้ายที่ฉันขึ้น  เวลาที่ฉันเคยเดินทางเฉลี่ยใช้เวลา สิบห้านาที ในตอนชั่วโมงเร่งด่วนยามเช้า

----ดึกของคืนนี้ กลุ่มคนเสื้อเหลืองมารวมตัวกันอยู่รอบบริเวณที่สามารถจะชมพลุดอกไม้ไฟจากสนามม้านางเลิ้ง  คนไทยทุกเพศทุกวัย รอชมความสวยงามที่ในโอกาสที่ไม่ได้มีบ่อยนักของเมืองไทย  นึกขำบางคนมาทั้งชุดนอน ยืนสับปงกพิงรถเก๋งที่จอดอยู่ริมทางรถไฟ  ดึกแล้ว  รถบนถนนตอนนี้ไม่ขยับ บางคันก็จอดอยู่โดยไร้คนขับ  อา.....คนเยอะจังเลย  ฉันก็นั่งแกร่วอยู่บนรถนี่แหละ ถ้าลงจากรถหาทางกลับบ้านเพื่อให้พ้นจากรถติด คงทำไม่ได้นอกจากกระโดดเกาะรถไฟกลับ  ถนนทุกสายระแวกนี้ ไม่มีการเคลื่อนไหวของรถ มีแต่คนที่บางส่วนเดินหาชัยภูมิเหมาะๆที่จะมองเห็นพลุได้สะดวก 

21.50  ยังไม่มีการจุดพลุเลยทีเดียว

----นึกถึงคืนวันที่ 8 พฤษภาคม 2549  ชะตากรรมซ้ำรอย แต่วันนั้นอยู่บนรถเมล์สาย 16 หน้าสนามม้านางเลิ้ง ไม่ต่างกัน แต่ครานั้นโชคร้ายกว่ามาก เพราะรถคันนั้นจุคนมาจำนวนไม่น้อย

----ในยามทีบ้านเมืองมีความไม่มั่นคงทางการเมือง และเศรษฐกิจ สิ่งที่รวมใจคนไทยคือสถาบันหลัก ที่เรารักและเทิดทูน อีกวันเดียวก็จะถึงวันสำคัญ

----ไม่รู้ว่าโอกาสแบบนี้จะเวียนมาอีกมั้ย?

----ชั่วโมงที่แล้วรถติดอยู่ถนนอุรุพงษ์ ตอนนั้นรู้สึกเบื่อสุดๆ แต่ไม่รู้จะทำยังไง หารถกลับก้ไม่ได้ ไม่เห็นแทกซี่ซักคัน แล้วถ้าเดินลงจากรถตอนนั้นก็ไม่รู้จะกลับยังไง   รู้แต่ว่าถ้าเดินก็อาจจะต้องเดินหลายกิโล ---ไม่เอาล่ะ อยู่บนรถนั่งสบายๆไปดีกว่า ไม่มีไรทำก็นั่งเขียนไดอะรี่ไป  --ตอนนี้ พอรถขับผ่านกลุ่มคนเสื้อเหลืองหัวใจพองโตอย่างบอกไม่ถูก รู้สึกมีความสุขละ สังเกตคนรอบข้างมีอาการแตกต่างกันไป ตลกดีทีเดียว  กลับบ้านดึกก็โอเค!! ร่วมเหตุการณ์แห่งปี  แต่ก็อยู่ที่นี่นานแล้วนะ อยากกลับบ้าน 21.55

เล่าเหตุการณ์วันนี้ก่อน ว่าไปปาร์ตี้ไข่เจียวอีกแล้วนะ และก็ยุ่งท้างวัน เฮอๆไม่มีอารมณ์จะสวย(สัญญากะหนูกิ๊บ หนูแมนว่าวันนี้จะทำตัวดูดี ไม่ใส่กระโปรงพลีต และไม่ใส่รองเท้าส้นเตี้ย ผมก็จะเซ็ตให้สวย และต้องแต่งหน้าแต่พองาม  แต่สรุปก็โทรมเหมือนเดิม อาจขัดใจเพื่อน  ทีไม่อยากให้ปัญหาหัวใจทำให้ตัวเองโทรม  แต่วันนี้ เอาเหอะเว้นวันนึง ก็ดูโปรแกรมแล้วในยุ่งต้องเดินทั้งวันหากเอาส้นสูงสามนิ้วมา  หรือใส่กระโปรงสอบสั้นเดินสำบาก  กลับบ้านคงสิ้นชีพ)

----คนแก่บนรถกระบะที่สวนมาเหมือนยายเราเลย  คิดถึงจัง

วันนี้ตื่นตีห้าครึ่ง นอนข้างล่างอีกแล้ว และน้องหมาก็แอบมานอนด้วย  แม่ไม่ว่าอะไร   อาบน้ำแต่งตัว อย่างเร็ว เสร็จก็หกโมง แต่หาชีทภาษาอังกฤษไม่เจอ  พ่อแม่ก็รอก่อนน้า หาชีทก่อน ----หาจนพ่อดุเลย

ถึงสถานีสามย่าน เจอชวนันท์อีกแล้วรีบมาเตรียมนำเสนอในวิชาเดียวกัน

22.00  พลุถูกจุดแล้ว รถเมล์ก็ไม่ไปไหนยังอยู่ข้างวังสวนจิตร ลงจากรถไปดูดีมั้ยนะ งืมเสียดายที่นั่ง  รอดูประมวลภาพข่าวเอาก็ได้  เอาเป็นว่าอย่างน้อยก็อยู่ร่วมในเหตุการณ์ล่ะน่า  กระเป๋ารถเมล์และคนขับประกาศ "ลงไปดูก่อนก็ได้นะครับ เดี๋ยวค่อยขึ้นมา"  โห....คนไทย หาที่ไหนไม่มี

* เห็นอยู่นิดนึงแต่ก็เอาเหอะ ขี้เกียจชะโงกดู

* รถข้างๆกันคนขับรถทิ้งรถไปแล้ว--วิ่งไปดูพลุ

22.05 คนขับรถวิ่งไปดูพลุแล้ว  T^T  *-*

22.31 นั่งอยู่ที่เดิม

 เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงเมื่อกี้  เกิดอะไรไม่รู้ล่ะ  รู้ตัวอีกทีก็ไปยืนอยู่นอกรถมองดูพลุ 5555

----พลุสวยจังเลย

----* ยืนพิงรถกลัวรถหาย   

คนดูอย่างใจจดใจจ่อ ทุกสิ่งแทบจะหยุดนิ่ง  

พลุสวยจริงๆนะ

*กระเป๋ารถเมล์จะมาเก็บตังค์เพิ่มมั้ยนะ เพราะเราลงจากรถไปแล้วอ่ะ อิอิ

แต่หนูก็ลงไปไม่ห่างจากรถเกินหนึ่งเมตรเลยนะคะ

first love

กันและกัน

เล่าเรื่องต่อๆ

วันนี้นั่งเรียนคาบแรก หลังจากพรีเซนท์งานไปก็นั่งฟัง สังเกตอาจารย์พรทิพย์ เหมือนเราจริงๆด้วย  แต่ไม่เอานะ เราจะไม่แต่งงานตอนอายุเกือบสี่สิบเหมือนอาจารย์หรอก อนุรักษ์เรียกเสียงฮาเหมือนเดิม ตอบข้อโต้แย้งได้ทุกกรณีอย่างทรมานฟันคุด  ปรบมือให้ฮ่าๆๆ แปะ แปะ

ต่อมาเรียนวิชาประเมิน  อาจารย์น่ารักเหมือนเคย เราก็หลับเหมือนเคย ฮ่าๆๆ  วันนี้เพื่อนมาเรียนน้อยนะ  อา....จารย์แอบ ควิสสสสสสสสสส

12.00  ใต้ตึกมีงานประชาสัมพันธ์งานกีฬาฯสี  อีเก๋เหมือนเคยคร่า  นั่งมอไซค์รับจ้างมาจากเยาวราชมาขึ้นเวที ไม่วายที่จะใช้ น้องปัญญาตามไปจ่ายตังค์ค่ารถให้ ตัวเองวิ่งขึ้นบนเวทีอย่างรวดเร็ว  สวยๆอ่ะ

12.45 นั่งอยู่ห้องคอมฯ เพื่อพิมพ์ study plan ส่งอาจารย์ส่าหรี

13.40 เข้าห้องเรียนสายกว่าสี่สิบนาที แย่ๆๆๆ

14.30 อาจารย์ปล่อยเร็วแฮะ  เดินกลับคณะกะน้องทอม นอกระบบโรงเรียน น่ารักทีเดียว เดินไปส่งที่สามย่านด้วย อยากขึ้นไปที่ห้องชมรม แต่ขึ้นไปก็ไม่มีใคร

-งืม เรารู้ผลละครเวทีแล้ว เต้ยคงไปกะเราไม่ได้

-มีเบอร์โทรมามิสคอลจากสสส ได้ความทีเดียวว่าต้องไป workshop อิอิ คนโทรมาจาก สสส  กะทำให้เราตื่นเต้น แต่ขอโทษ รู้แล้วค่ะ ไม่ตื่นเต้นซักนี้ดดด  เฮอๆ

22.45 ยังไม่พ้นวังสวนจิตรลดา ไม่มีอะรทำก็นั่งเขียนไดอะรี่

เล่าเรื่องชมรมต่อ เราเดินกลับมาที่คณะเจอพี่กระต๊อบก็แจ้งข่าว ทำท่าเหมือนไม่อยากคุยกับเราแฮะ ใจร้ายจัง แต่เราก็รู้วัตถุประสงค์นะ  งืมๆๆใจร้ายจัง อย่าทำแบบนี้เลย น้องไม่ชอบอย่าโดดเดี่ยวกันนัก

ชึ้นไปที่ห้องชมรมหาจีจี้ เจอหาดทรายอยู่ด้วย ดีดีดี มาช่วยกัน

กินไข่ไปสามฟอง อิ่มจริงๆ

วันนี้คนที่มาก็มี

-จีจี้  แม่งาน

-หาดทราย เอาข้าวสารมาหุงด้วยล่ะ

-ซัน ซัน แม้จะต้องไปซ้อมเท แต่ก็ยังมา  ผอมลงไปเยอะเลย เอาข้าวหลามจากบ้านมาฝากด้วย

-น้องจ๊ะ สาวนิเทศ มาแป๊ปเดียว

-จ๊ะจ๋า มาเล่นกีตาร์ หุหุ น่าร๊ากก

-นุ่นซิลล่าหน้าบวม เพราะถูกต่อย  หูยยยสาวสวยไม่น่าเล๊ยย

-x เด็กรัดสาด มาจากไหนไม่รู้  เพื่อนนุ่นน่ะแหละ มานั่งกินไข่ด้วยกัน

-ฝน-เก้ง มาแพ็คคู่ อีเก้งไม่พ้นคดีแฟนเก่าตามรังควาน

-ซูม ซูม มากินกันอีกแล้ว ทำไข่ดาวครั้งแรกในชีวิต --ฝีมือตัวเองอร่อยมั้ยจ๊ะ

-นิว วิดวะ ต้องไปเล่นดนตรีด้วย   วันนี้มีงาน under tab นะ กลับมาก็มาทำไข่ประหลาด ใส่ ช็อคโกแลต กับข้าวหลามหนองมน มันกินของมันได้ไงฟระ

-น้องลิง  มาสวยๆน่ะวันนี้

เคลียร์ของเสร็จ สองทุ่มขึ้นรถ โดยประมาณ

เจอน้องหญิงบนรถ  รถติดมากทีเดียว แล้วชะตากรรมก็เป็นดังที่กล่าวมา

หนทางที่เลือกได้ แล้วแต่เวรแต่กรรม

T^T  

22.55  รถยังไม่พ้นวังสวนจิตร

-คนมาถ่ายรูปเยอะแยะตามซุ้ม 

-รถเริ่มเคลื่อน เราคงได้กลับบ้านล่ะทีนี้  

-กลับบ้านเรา.....รักรออยู่(ร้องเพลง)

23.00 แยกสุโขทัย

23.35 ยืนอยู่หน้าประตูบ้าน   ดีใจจัง...ถึงบ้านนนนแล้ววววววววววววววววววววววว (น้ำตาซึม ดีใจสุดขีด)

เอนทรี่นี้พิมพ์มาจากไดอะรี่ที่เราเขียนระหว่างนั่งรถเมล์คืนวันที่ 4  ธันวาคม  เขียนรายงานในสมุดแบบสดๆ 

เมื่อวานนี่  สุดยอดจริงๆนะ  หลายอารมณ์ในวันเดียว 

สุดท้าย

พลุสวยจริงๆนะคะท่านผู้ชม

edit @ 6 Dec 2007 23:28:01 by นารา