ไป ไป มา มา ออกเดินทาง

1-6 สัมมนาคณะกรรมการนิสิต  ณ วิทยาลัยกัมปงเฌอเตียล

-สัมมนาคณะกรรมการนิสิต วางแผนการทำงานตลอดปีการศึกษา 2551

-ศึกษาเรียนรู้เกี่ยวกับประเทศกัมพูชา

-----------------------------------------------------------------------------------

 

เอ่อ มีเรื่องตั้งเยอะแยะ แต่ขี้เกียจพิมพ์ ---เออนั่นดิ

รู้แต่ว่า

-ฝุ่นเยอะอ่ะ

-ขยะเต็มไปหมด

-คนที่นี่น่ารักนะ

-เป็นประเทศที่ยังไม่เจริญจริงๆด้วย

-เหมียวๆๆๆๆๆๆ  อยู่ที่นี่ห้าวันเจอแมวแค่ตัวเดียวในร้านอาหารไทย  แต่ถ้าเป็นน้องหมาละก็อืมเยอะ อยู่นะ

-เค้าบอกว่าที่นี่ไม่ค่อยมีกระเทยก็จริงแฮะ เจอแต่กระเทยไทยในกัมพูชา

-เทศกาลงานแต่งรึไงฟระ หลายงานมากๆ  แต่งานแต่งเค้าก็น่ารักนะเออ มีเตนท์หลากสีสัน ตรงหน้างานจะมีรูปเจ้าบ่าววเจ้าสาวบนซุ้มประตูทางเข้า

-ในงานแต่งบางงาน น่ารักดี เอาต้นกล้วยมาพ่นสี เป็นกล้วยเงินกล้วยทอง

-เราได้เจอกับคนที่เราอยากเจอคนนึงที่นี่ ไม่ใช่ใครอ่ะ เค้าคนนนั้นคืออออ  คุณมนุษย์เงินเดือนที่เซี้ยวที่สุดในกัมพูชา   โฮะๆ แอบอ่านบล็อคพี่เค้ามานาน เจอตัวเป็นๆที่เขมรครับพี่น้อง   แบบบังเอิ๊ญ บังเอิญ

-คณะเรานี่เลี้ยงเราดีมากๆ ถึงมากที่สุด นิสิตนี่อิ่มหนำสำราญกันยิ่งกว่าตอนอยู่เมืองไทย  ขอบคุณค่ะที่ให้หนูอยู่โรงแรมที่พักดีๆ   โทรศัพท์โทรฟรีถึงบ้านทีเมืองไทย ตอนที่อยู่กัมปงเฌอเตียล  เหมือนอยู่บ้านยังไงอย่างนั้น ยังได้โทรคุยกับพ่อแม่ พี่น้องอย่างสบายใจ   คาราโอเกะ น้ำอุ่น แอร์ เตียงนุ่มๆ ตู้เย็น  รถโดยสาร บัตรเข้าชมโบราณสถานราคากว่า 20 ดอลลาห์ ต่อหัว  งานนี้ไม่เอากระเป๋าตังค์ไปก็สามารถอยู่ได้สบายๆอย่างราชา

-คนที่นี่เค้าชอบนั่งไขว่ห้างซ้อนมอไซค์

-ไฟฟ้าชอบติดๆดับๆอ่า ในพนมเปญนะ แต่ที่อื่นไม่ต้องพูดถึง  เค้ายังปั่นไปกันใช้มากกว่าครึ่งประเทศ

-ทุ่งนาที่เราเห็นว่ามีหลุมๆไอ้เราก็นึกว่าปลักควาย ที่ไหนได้มันคือหลุมระเบิด เฮอๆ

-อย่าไปเดินเล่นตามทุ่งนานะจ๊ะ  เค้ายังไม่ได้กู้ระเบิดก็อีกเยอะ อย่างที่คุณมนุษย์เงินเดือนฯ ว่าๆไว้

-เราแอบเห็นชาวบ้านเค้ากู้ระเบิดกันด้วยแหละ

-งานนี้แทบจะได้เสียกับน้องแป้งละอยู่ด้วยกันตลอดศก  กิน นอนห้องเดียวกันตลอดอ่ะ

-มีคนมาทักเราว่าเราเป็นเกาหลี---------ตรงไหนฟระ หน้าออกจะอีสานค่อนไปทางเหนือของประเทศไทย

-แล้วก็มีคนมาทักว่าเป็นญี่ปุ่นด้วยเมื่อมองจากด้านหลัง  พอมองหน้าแล้วก็จะบอกว่า "หน้าแกเป็นคนไทย"

-น้ำดื่มที่เสียมเรียบเหม็นจนบางคนในทริปดื่มไม่ลง  อาจเป็นเพราะไม่ชิน  เฮอๆ  เรายังไงก็ได้ฟระ กินเข้าไปกันตาย

 -อยากสัมมนาอยู่ที่โน่นซักสองเดือนแบบที่คณะเราจ่ายตังค์ให้นะ

-ชุดนอนอินเทรนด์สุดๆใส่กันท้างวัน  แน่ล่ะว่านำเข้าจากเมืองไทย ประตูน้ำ โบ้เบ๊

-บาเกตต์ที่นี่อาจจะถูกใจสำหรับคนที่ชอบเคี๊ยว เข้าปากแล้วมันหนึบๆงืบๆๆๆ

-วิทยาลัยกัมปงเฌอเตียล เป็นโรงเรียนที่ทันสมัยมากๆในกัมพูชานะ

-เงินเดือนครูที่โน่น วันละ 1 ดอลลาห์ บางทีครูเลยไปทำอย่างอื่นด้วยเช่นเป็นไกด์ ทำนา เด็กๆจะมานั่งรอครูมาสอนทุกวัน บางทีครูก็ไม่มา

-รัฐบาลทำป้ายโฆษณาชักชวนให้คนนำลูกหลานเข้าเรียนหนังสือ 

-เราว่ากัมพูชามีศักยภาพในการพัฒนาประเทศเยอะนะ เพราะเค้ามีทรัพยากรเยอะพอสมควร แต่แน่ล่ะว่าตอนนี้ต้องเร่งพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ก่อนมากๆถึงมากที่สุด  เพราะสงครามกลางเมืองหลายครั้งที่ผ่านมาทำให้พัฒนาช้าเหลือเกิน

-คนรวยที่นี่ใช้เงินกันฟุ่มเฟือยจริงๆ

-โรงเรียนอินเตอร์ที่นี่เยอะนะ ห้องแถวห้องเดียวก็สามารถเป็นโรงเรียนอินเตอร์ได้

-รถคัมรี่ เต็มเมือง

-ต้องล้างรถก่อนเข้าเมืองใหญ่ด้วยนะเออ แหงล่ะ เพราะรถนี่มีแต่ฝุ่นเต็มไปหมด

-เห็นดงกาสิโนแล้ว รู้สึกว่าเหมือนอยู่แถวพารากอน สยามเซนฯ  โอ้วจะอลังการไปไหน ดูดเงินคนไทยทั้งนั้นอ่ะ

-ถนนลาดยางไม่ค่อยมี ขนาดถนนสายหลักของประเทศตอนนี้บางช่วงยังเป็นลูกรังอยู่เลย

-สนามกีฬาที่ทันสมัยที่สุดของประเทศอยู่ที่วิทยาลัยกัมปงเฌอเตียลนะ 

-มะม่วงเป็นผลไม้ประจำชาติ โหลละ 1 ดอล

-อาหารที่ทำเนียบของท่านทูต อร่อยมากๆถึงมากที่สุด ก๋วยเตี๋ยวเนื้อบ้านท่านทูตอร่อยมากค่ะ อยากไปกินอีก

-เฮอๆ  นครวัดสวยจริงๆ  แต่เราแอบชอบปราสาทตาพรมมากกว่า ลึกลับดี ใหญ่และมืดอาจจะพลัดหลงได้ คึกๆถ้าหลงแล้วทะลุมิติ ทำไงดีฟระ

-------------เฮ้อ ขี้เกียจพิมพ์-------------

 

 

งืมๆบ่นๆ

เรายังหาไพ่ไม่ได้เลย รอก่อนนะของขวัญวันเกิดอ่ะ แม้จะเลยมาแล้วก็ตามถึง ไม่อยากได้ แต่เราก็อยากให้

อยากเล่นสงกรานต์แล้ว ไม่ได้เล่นมาจะสิบปีแล้วมั้ง   ปีนี้ สีลมเท่านั้น

 -เรื่องบางเรื่องเราตัดสินใจไปเร็วจริงๆ แต่เราว่าเราทำถูกแล้วล่ะ ทำไมต้องกลัวว่าความรักจะไปทำร้ายจิตใจกันด้วยก็ไม่รู้  มันต้องมีทั้งสุขและทุกข์เป็นธรรมดาล่ะน่า  เราจะอยู่ได้อย่างสบายใจเมื่อเรารู้จักที่จะรัก  เคารพในบทบาท มีที่ว่างของตัวเอง เข้าใจตรงกัน  ปล่อยให้เป็นไปตามเวลาและหัวใจดีกว่า  -----เมื่อถึงเวลานั้นค่อยดูต่อไป จงรู้ตัวเสมอ------------------------

 

 

สรุปสิ่งทีได้เรียนรู้หลังจากการไปสัมมนา

    "จงรู้ตัวเสมอ"