ถ.ว.ย. ถูกทิ้งวิทยา

posted on 20 Jul 2014 21:55 by raweena in diary
ถ.ว.ย.  ถูกทิ้งวิทยา 
 
เหมียวได้ยินคำนี้อีกครั้งหลังจากที่ดูคิดถึงวิทยาครั้งที่ 2 กับแม่  คำนี้ทำไมมันตรงกับชีวิตช่วง 1 เดือนที่ผ่านมาเช่นนี้
 
ตอนดูหนังเรื่องนี้ครั้งแรกในโรง  ก็ยังอินกับความเป็นครูของครูแอนและครูสอง  แต่ไม่ได้อินในเรื่องประเด็นความรักเท่าไหร่  
ใครจะคิดล่ะ ว่าช่วงชีิวิตหลังจากนั้นไม่นาน จะประสบชะตากรรมเดียวกันกับทั้งครูแอนและครูสอง  ที่เมื่อย้ายโรงเรียนไปอยู่ที่เรือนแพ  ได้เพียงอาทิตย์เดียวก็ถูกแฟนทิ้ง  -------------เหมือนกับเราเป๊ะๆ
 
ย้ายโรงเรียนได้ไม่ถึงอาทิตย์ก็ถูกบอกเลิก  ช่างเป็นเวลาที่ทรมานใจ และหดหู่แท้ๆ  กับการเปลี่ยนสิ่งแวดล้อม เปลี่ยนเพื่อนร่วมงาน ปรับตัวกันให้วุ่น แล้วยังต้องมีเรื่องทุกข์ใจโดยการทะเลาะและเลิกกันอีก  โอ้มรสุมกระหน่ำ ครูเหมียวแท้ๆ 
 
  ในหนังเรื่องคิดถึงวิทยา การถูกทิ้งมันแย่ และเปล่าเปลี่ยว  การอยู่ที่เรือนแพ คงเป็นเวลาให้ทั้งสองตัวละครได้คิดและใคร่ครวญ  ตอนจบเรื่องนี้ก็ Happy ending   ส่วนเราล่ะ การถูกทิ้งครั้งแรกในชีวิต ตอนนี้ก็ทำใจได้มากแล้ว และกลับมาใช้ชีวิตที่คุ้นชินคือ ชีวิตโสด  ถูกทิ้งวิิทยา โรงเรียนนี้ดีนะ ทำให้เราผ่านหลักสูตรการถูกทิ้งได้เป็นศิษย์เก่ากับเค้าบ้าง  หลังจากที่ทิ้งใครหลายคนมา
 
ชีวิตหนังชีิวิตจริง คิดถึงวิทยาคงเป็นหนังเรื่องหนึ่งที่อินมาก  อินในทุกฉาก เจอประสบการณ์จริงเกือบทุกฉาก (เกือบเพราะไม่เคยเจอเรื่องแบบผู้หญิงท้องเดินมาบอกว่าแฟนเราทำเค้าท้อง อะไรอย่างนี้ไม่เคย) 
 
โรงเรียนเรือนแพ ----เหมือนโรงเรียนเราช่วงหนึ่งที่ต้องพายเรือไปทำงานทุกวัน บ้านก็เหมือนเรือนแพ
เด็ก---- ไม่ต่างกัน เด็กเราก็อยู่ในละแวกชุมชน  แต่อยากเจอแบบเด็กที่เรือนแพในหนังมากกว่า 
การสอนของครูสองและครูแอน----สะท้อนชีิวิตการสอนของเรา  บางครั้งก็เหมือนครูแอน บางครั้งก็ครูสอง 
ถูกทิ้งตอนย้ายโรงเรียน ----โคตรจะตรง  รู้ซึ้งถึงความยากลำบากทางจิตใจ 
 
ชีวิตนี้หวังว่าคงไม่กลับเค้าไปเรียนอีกครั้งนะ ถ.ว.ย.
 
ครูเหมียว